داشتم به اين فکر ميکردم که آيا فيلسوفان ممکن است دهنلق باشند؟ ممکن است فيلسوفاي به هنگام گفتمان انديشهورز دشنام سر دهد و طرف مقابلاش را به باد ناسزا بگيرد؟
خب، باشد، قبول!!!
بياييد قيدها را سختتر کنيم: فيلسوفان تحليلي چطور؟ مثلا ممکن است يکي بيايد بگويد: (p=>q & p): q و طرف مقابلاش در آيد: &$!@#!؟!
گمانام دعوا وقتي شروع ميشود که کساي بيايد و بگويد "p يعني ...".
همهي مشکلات زير سر زبان است و زبان هم نه تنها گرامر که حتي در تخصصيترين کاربردهاياش پر از ارزشهاي مخفي است!
هوم واژه ها ، واژه های فریب انگیز ....
Posted by: صورتک خیالی at July 3, 2005 02:16 PM