Anti Memoirs

جالبه!همین چند روز پیش داشتم به این فکر میکردم که وقتی تنها میشم دقت بیشتری توی خرید دارم.چون میخوام احتمال این که چیزی بخرم که دوست نداشته باشم رو پایین بیارم در صورتی که وقتی دیگرانی هستند که فکر میکنم ممکنه جور منو بکشند اینطور نیست!

روی ديگر سکه می‌تواند اين باشد که در خانواده، چيزی را هم که دوست داری، سريع تمام می‌شود. و چون در بسياری مواقع، سلايق افراد در يک خانواده شباهت‌های خوب‌ای با هم دارد، اين حالت اخير احتمال وقوع بالاتری پيدا می‌کند.
حتی اگر علاقه به آزمودن چيزهای جديد داشته باشيم (اين چيز، جناس دو زبانه دارد) پس از مدت‌ای می‌توانيم به تقريب خوب‌ای مشخص کنيم که از چه چيزهايی خوش‌مان نمی‌آيد.
گذشته از همه‌ی اين‌ها، کسی که پول داشته باشد، می‌تواند به راحتی از گزينه‌ی "تحمل سه ماهه" بگذرد و جنس را بياندازد دور.
از آن جا که در بسياری موارد، نسبت ورودی به خروجی ثروت مردان پس از ازدواج کاهش می‌يابد، و در مورد بانوان، با وجود افزايشِ احتمالی اين نسبت، هم‌چنان دلايل ديگر می‌چربند، توصيه‌ی لردانه اين است که از تشکيل خانواده پرهيز کنيد!

من هم به اهميت بو در تقويت يا تضعيف روابط بين -فردي كاملاَ معتقدم. البته از ارائه توضيحات بيشتر در اينجا معذورم :)

سولو حالا که از پنير خوردن حرف مي‌زني حواست باشه که اونجا پنير low fat بخوري و لايت. ورزش هم يادت نره. فکرش را بکن اگه شکم بياري چه شکلي مي‌شي((: اين همه هم fast food نخور خپل مي‌شيP:

چقدر این موشها به فرزندانشان یعنی همون 1000000فرزندی که میتونند در یک سال به دنیا بیاورند اهمیت میدهند.ودر مورد انسان من شنیده بودم دختر طرفش را طوری انتخاب میکنه که از نظر هیکلو قیافهو اخلاق مثل ÷درش باشه نه بوش.....حالا شاید هم بوی ÷در هم اخلاقش هم قیافهو هم هیکلش را نشون میده

به سوفیا: برای همین است که سیستم‌های چندعامله چیزهای خوبی‌اند! در ضمن مثلا من الان یک چیزی گرفته‌ام که حدس می‌زنم عسل باشد، اما خب، واقعا چه کس‌ای می‌داند؟!
به لرد: هاها! شاید ... من فکر کنم به‌ترین حالت از نظر اقتصادی برای یک مرد وقتی است که با یک خانواده زندگی کند ولی همسرش عضوی از آن خانواده نباشد و در ضمن بقیه‌ی افراد خانواده وضعیت‌شان خیلی خوب باشد (یعنی مجرد باشی، پول خودت را هم داشته باشی، خرج غذا و ...ات هم با تو نباشد!). ای بابا ...
از زندگی: پس یادم باشد در اولین دیدار ازتان بپرسم! (:
به رامین: پنیر نمی‌خورم کلا. معمولا جیره‌ی غذایی‌ی صبحانه‌ام مربایی است!!! تا به حال سه عدد پنیر گرفته‌ام که از یکی‌شان بیش از بیست گرم نخورده‌ام (از آن کپکی‌ها است!)، یکی‌اش کاملا خوشمزه بود (پنیر بود با طعم توت فرنگی یا از همین حدود) و این یکی هم شبیه پنیرهای ایرانی است (پنیر تبریز؟ نمی‌دانم! پنیر خشک‌ای است!) و خیلی تعریفی ندارد. سعی می‌کنم چاق نشوم. چشم! (: تو هم سعی‌ات را بکن!
به پریا: خب! من نمی‌دانم دخترها چطوری پسرها را انتخاب می‌کنند. یحتمل خودشان هم نمی‌دانند. گرچه احتمال می‌دهم عوامل مختلفی تاثیرگذار باشد.

اون جوجوهه که رنگی رنگی بود اسمش گاو بود يک گاو بزرگ شاخ‌دار که تو يک مزرعه خيلی کوچک به نام سن‌موسه زندگی می‌کرد، گاو هيچ ثمری برای صاحبش نداشت، نه شير می‌داد...‌، برای همين صاحبش اسم‌اشو گذاشته بود جوجوه
گاو کم‌کم باورش شده بود که جوجوهه و هر وقت صاحبش را می‌ديد شروع می‌کرد به جيک جيک‌ کردن و صاحب‌اش هم خيلی از اين حرکت گاو خوشش می‌آمد... ادامه اين داستان را می توانید در سری برنامه‌های بی‌ربط از همين شبکه نگاه کنيد.
جفت خیلی خوبه،من همیشه یک جفت دوست داشتم،یعنی هر چیزی که می تواند به صورت جفت باشد، مثلا یک جفت کفش، یک جفت خر! و اینها را خیلی دوست دارم، و اين را موافق نيستم که انسانها هم مثل موشها با بو جفت‌اشان را پيدا می‌کنند، در انسانها در اين مهم عوامل ديگری نقش دارد مثل رو، پول، زبان، قيافه، تیپ،... .

اولین سلام من
من کامنتت رو تو وبلاگ خاتمی خوندم.به همین خاطر می خواستم ببینم مگه چی تو وبلاگت نوشتی که فیاتر شده و لی چیزی ندیدم.
پس اگه مطلب فیلتری نوشتی به من نشونش بده تا منم اونجوری بنویسم.
کامنت من هنوز رو وبلاگ خاتمی نیومده........(البته اصلا مهم نیس)