Anti Memoirs

یه نظریۀ زبان شناسی هست که میگه زبان هر ده سال یک بار یه تغییر اساسی میکنه به شکلی که اگه شما مثلا ده سال دیگه بر گردی ایران.چیزهایی هست که ممکنه نفهمی.نمونه اش اصطلاحاتی که توی سریالی مثل شب های برره به کار برده میشه. این مطلب هم از این بابت قابل تفسیر است.چرا که در دوره های متناوب خیلی از کلمات رسما کاربردشون را از دست می دن یا به قولی وجه گفتاری شون تغییر می کنه. علاوه بر این هنجار های اجتماعی هم مرتب در حال عوض شدن هستند.

Gharbzadegi was also a form of xenophobia. Salman Rushdie had a more imaginative way of narrating the clash of value systems in multi-cultural situations. Unfortunately he was wrongly accused of insulting Islam. But in truth he was just exposing the inner mental space of today’s fundamentalists who denounce the west but secretly admire it and have nothing better to offer.

ظاهراً آن کسی که «نوک پا تا فرق سر» را گفته تقی‌زاده بوده و نه «ملکم» خان. در ضمن برای شما شوخی است، اما برای خيلی‌ها هنوز جدی است و اتهام و حتی جرم محسوب می‌شود.

منظورت از گستره ی به کارگیری چیه؟
گستردگی معنی؟ محدود نبودن تعریف؟ یا کاربرد؟

خیلی وقته،خیلی وقت... که این لغتو غیر از از صداسیما
و رهبر گرامی از کس دیگه ای نشنیدم.

یا منظورت آداپته کردن فرهنگ کشوریه که یه نفر بهش
مهاجرت می کنه یا برای مدت محدود توش زندگی می کنه؟
یا عوض شدن ارزشها و عادات و رفتارهای اجتماعی و شخصی؟

ممنون از همه به خاطر اطلاعات‌تان!
به نازنین: منظورم تقریبا همه‌ی آن‌ها بود چون همه‌شان به هم وابسته‌اند: گستره‌ی به کارگیری به معنای گستره‌ی معنا نیز هست و گستره‌ی معنا به معنای گستره‌ی کاربرد. البته زیاد با "محدود نبودن تعریف" موافق نیستم چون چندان بر این باور نیستم که کلمات و معانی تعریف دارند - حداقل بیش‌ترشان. در نتیجه نظرم به تطبیق دو فرهنگ و غیره ربطی نداشت. حالا جدی رهبر همین‌ها را می‌گوید؟ عجیب است!