Anti Memoirs

خيلي جالب و مفيد بود. در مورد روباه بودن‌اش موافق‌ام. اصولا سياست‌مدارها وقتي شروع به حرف زدن مي‌کنند دم پشمالوي روباهي‌شون مي‌افته بيرون.(:

به نظر من اين اعتراض مجازي نيست. اين کاملا عملي است چون دقيقا نامه نوشته‌اي به کسي که مسوول‌اش است. اگر به الف‌نون هم نامه مي‌نوشتي عملي بود با اينکه فکر مي‌کنم در صورت اين کار به‌جاي خوانده شدن نامه‌ات اسمت‌ات در يک جايي ثبت مي‌شد يا اصلا صندوق پستي‌اش يکجا پاک. اعتراض مجازي به نظر من امضاي طومار اعتراض است در سايت ديگري در مورد ديگري آن هم طوري که هر کسي بتواند آن را با اي‌ميل‌هاي متعدد بمباران کند. من به اينترنت اعتقاد دارم اما به طومار اينترنتي نه.

هر چیزی سلسله مراتبی دارد. بعضی کارها به‌تر از کارهای دیگر است. بعضی‌ها حاضرند بروند جلوی سازمان ملل تجمع کنند یا حتی عده‌ای نیز حاضرند زندان را بخرند، بعضی‌ها حاضرند نامه‌نگاری کنند و بعضی‌های دیگر نیز بیانیه امضا کنند. باید راه برای همه سلیقه‌ای وجود داشته باشد (مگر این‌که فرض کنیم حرف روزبه درست باشد و اگر راه ساده‌تر وجود داشته باشد دیگر کس‌ای نمی‌رود سراغ کارهای سخت‌تر. در واقع راه ساده‌تر به مانند شیر تخلیه عمل کند).
اما حالا جدا از این ... در آن نوشته‌ی کذایی‌ی من ابتدا نامه‌ای آمده بود با سه آدرس اینترنتی و بعد لینک طومار به آن اضافه شد. فکر می‌کنی چند نفر از کسانی که فکر می‌کنند طومار نوشتن بی‌فایده است به جای‌اش کار دیگری -چون نامه‌نوشتن که به نظرت خوب است- انجام داده‌اند؟

dar inke in baabaa daare khaali mibande va khodesham midune baa in jur entghaam giri haa hich jonbeshi dar Iran ijaad nemishe hrafi nist. vali man khodam shakhsan badam nemiaad team e Football e Iran az jaam e jahaani hazf beshe . vagghean delam khonak mishe ke bebinam in mellat e alaki khosh va tanbal va dar eyn e haal maghrur hesaabi haaleshun gerefte beshe. be nazaram kaamelan estehghaaghesho daaran.
in sologenam ke har taghi be tooghi mikhore foran dast be ghalam mishe. nemidunam chi e in team e melli e dar e pit cheshesho gerefte ke nemitune naazere hazf shodanesh az jaam e jahaani baashe.

آمريكا هيچ غلطي نمي تواند بكند...!

انگليسي بود؟ آها ببخشيد،
انگليس هيچ...

به قشقرق: هه هه!!!‌ اگر با این استدلال باشد که وضع برزیل بدتر است: نه تنها ملت الکی‌خوش‌ای دارد، و نه تنها جام جهانی هم می‌رود، بلکه جام‌ها را نیز درو می‌کند. (; آقا! مگر جام جهانی‌ی زرنگی و تکنولوژی است؟ فوتبال بازی‌ی فقیر فقرایی است که لابد به وقت مناسب زرنگ نبوده‌اند و سهم خود از پول دنیا را به دست نیاورده‌اند. حالا آن‌قدر وقت دارند تا صبح تا شب فوتبال بازی کنند و فوتبال ببینند که نتیجه‌اش این بشود بروند جام جهانی. شما که باستانی‌کاری چرا با ما گیر می‌دهی؟
به Iranian idiot: نه شرقی، نه غربی، ج.الفنونی هم بود.

sohbat e man in nabood. bebin man ehsaas e shakhsim nesbat be mardom e Iran ro goftam. man az khodaa ye mamlekat mikhaastam ke tamaam yaa ghesmati az omram ro toosh begzaroonam. in mardom e ... baa in divune baazi haashun in emkaan ro az man darigh kardan. in ke goftam moshti az kharvaare . kheili badbakhti haaie dige hast ke vaghti be gozashte negaah mikonam mibinam armaghaanist az jaameye bimaar e Iran baraye man. haalaa delam khonak mishe ke bebinam team e football e Iran hazf mishe. makhsusan ke mibinam az in ettefaagh gheshr e mohtaram e laat o loot (az no rish daar va gheir e rish daar)kheili bishtar az aadam haaie aaddi haaleshun gerefte mishe.

Please DO NOT forget; An English never says NO.

قشقرق، تا حدودی باهات هم عقیده هستم. ولی همینکه آدمهای متفکر و با هوشی مثل شما از ایران مهاجرت کنن و دیگه بر نگردن به نظر من بهترین تنبیه است.
اما ین سوالها را حتما از خودت بپرس و جواب بده: اگه از ایران رفتی و خواستی که برنگردی، به بچه هات فارسی یاد می دی یا نه؟ با اونها راجع به ایران صحبت می کنی یا نه؟ اخبار ایران رو پیگیری می کنی یا نه؟ با یه فارسی زبان، فارسی صحبت می کنی یا نه؟ آیا با یه ایرانی ازدواج می کنی یا نه؟
گناه خالق در خلق مون رو نمی تونیم پاک کنیم، گناه ایرانی شدن مون رو هم همین طور، ولی شاید بتونیم بچه هامون رو از این ننگ نجات بدیم! به شزطی که دو هوائه شون نکنیم.

اعصاب خوردی کلی نوشتم بعد ارور داد حالا از اول مینویسم
1-ما سواد انگلیسمان خوب نیست در حد هلو هلو گفتن به خارجی های چار باغ نیست پس لطفا فارسی هم بنویس
2- بابا ایران را از جام جهانی حذف کنن؟!کی قدرتش را داره؟قهرمان جام جهانی اگر نباشه که جام جهانی اصلا فایده نداره ......تازه تصور کن اگر احمدی نژاد بخواد در مورد هولوکاست هم حرف بزنه .بعید نیستا
3- میتونم این بار در مورد پست های قبلی همین جا نظر بگذارم؟!خواهش میکنم ....اگر اجاز ندی باز هم میذارم .فوقش خودت به زحمت میفتی و مجبور میشی یه پست اندر فواید کامنتو ایمیل بنویسی
اون پست ایست خیلی قشنگ بود خیلی ....
جدیدا اون قسمت از سایتت را که من کیستم هست را خواندم .کلی کیف کردم که زمانی فیزیک دوست داشته ای...احترامت را نزدم صد برابر کرد

به قشقرق: حالا منظورت را به‌تر می‌فهمم. نظر شفاف و برنده‌ای نمی‌دهم. نه مخالف‌ام و نه موافق. در واقع هم جوهره‌ی حرف‌ات را می‌فهمم (کمینه این‌گونه گمان می‌برم) و هم این‌که مطمئن نیستم این‌گونه تنبیه‌کردن مردمان تاثیری هم داشته باشد. تنبیه صرف -و بدون در نظر گرفتن فایده‌اش- تنها واکنش‌ای احساسی است و نه واکنش‌ای عقلانی. البته نمی‌گویم حق نداریم واکنش احساسی نشان دهیم. وقتی کس‌ای گوش‌ام را می‌نوازد به این فکر نمی‌کنم که کاری بکنم که در آینده آن شخص آدم به‌تری شود: بشود با اردنگی می‌زنم در ماتحت‌اش!
و اما یک چیزی ... ما چقدر از مردم‌مان جدای‌ایم؟ اگر جدای‌ایم و اگر ایرانی یعنی مردمان ایران، آیا حق داریم خود را ایرانی بنمامیم؟ نمی‌خواهم راجع به امتیاز صحبت کنم، تنها می‌خواهم ببینم نام‌مان چه می‌شود.

به کیانوش: ممنون از راه‌نمایی! من انگلیسی‌های زیادی ندیده‌ام از نزدیک. اما آن‌ها را مودب‌تر و خوش‌برخوردتر از یک کانادایی می‌دانم. حتی اگر هیچ‌گاه "نه!" نگوید! (: (در همه حال این‌گونه‌اند؟)
به علی: من نمی‌فهمم چرا از تنبیه صحبت می‌کنی. تنبیه به قصد اصلاح یا تنبیه به قصد انتقام؟ می‌توانی بیش‌تر توضیح دهی؟
به پریا: ای بابا!‌ من که تا به حال پاک نکرده‌ام کامنت‌ای را! در چند ماه اخیر هم هیچ غری نزده‌ام راجع به این موضوع. (; اما ...
۱) من هم سواد انگلیسی‌ام خوب نیست! چیز خاص‌ای ننوشته بودم. گفته بودم قاطی نکن فوتبال را با سیاست. این‌که روباه پیر چه نوشته هم خیلی مهم نیست، اما حدودی‌اش این‌که ما خوبیم و می‌خواهیم شما را نجات دهیم و می‌دانیم شما هم خیلی خوبید و در ضمن من هم علاقه‌مند فوتبال هستم ولی الفنون خر است!
۳) ممنون از نظرت! (: هم بابت "ایست" و هم "من کیستم؟". البته این‌که دقیقا من کیستم از آن موقع تا به حال خیلی عوض شده. آن را سه سال و نیم پیش نوشته بودم. آدم در سه و سال نیم می‌دانی چقدر فرق می‌کند که!

سولوجان، من مسیحی نیستم و معتقد هم نیستم که همه به بهشت می رن!
در مورد کامنت اخیرت، جوابش رو قبل تر قشقرق داده! یکی از اون چیزهایی که من ازش محروم شدم همون identity یا هویتی که تو می گی. من ایرانی هستم و نیستم! من اصلا خودمم نمی دونم چی هستم!
خارج که بودم، وقتی می گفتم ایرانیم، در ذهن اونها آدمی بوقلمون صفت و شیاد تلقی می شدم. از یک طرف ایرانی متوسط این خصوصیات رو داره و به اونها حق می دم. از طرفی دیگه من با خودم مبارزه کردم که بوقلمون صفت نباشم. پس من بالاخره چی هستم؟
مجمل گفتم، خودت حدیث مفصل بخون.

تازگی با دوستان ذکر خیرتان - بابت اینگونه اعمال انسان دوستانه تان - شد و همگی شما را ستودند!

به علی: هاها! (: خب!‌ البته بعضی اعتقاد دارند که جهنم برای پاک‌رو شدن است و شایستگی‌ی مواجهه با خداوندگار است (اگر نفی‌اش نکرده باشند) و در نتیجه در اکثر مواقع موقتی. بگذریم که معبود در سطح دیگری می‌تواند تصمیم‌گیری کند.
و البته باز هم بگذریم! من ناراحت‌شدن و دل‌خوربودن را -مخصوصا در چنین موردی که می‌گویی- کاملا حق‌ات می‌دانم. خودم هم فکر نکنم جور دیگری باشم. اگر بگویم عاشق مردمان سرزمین‌ام هستم بدجوری دروغ گفته‌ام. (:

به "از زندگی": ای بابا! شرمنده می‌فرمایید! ولی این همان چیزی است که بچه‌ها خطرناک‌اش خوانده بودند: انسان‌دوست پشت کی‌بورد. (; اما چه باک، صفت نیک که نفی‌کردن ندارد. (:

(من امروز گویا زده‌ام خط عرفان و انسان‌دوستی و غیره! دلایل‌اش هم -جدا از صبحانه نخوردن و نرسیدن گلوکز به مغزم- قابل تشخیص است!!!)

ناراحتی و دلخوری :) چه شاعرانه! بابا اون که مال جوونی هامون بود سولوجان :)
(علی رغم اینکه گفتید بگذریم، با چهره ای کاملا بشاش و نه دلخور و ناراحت این رو می نویسم)
دوستان ما چند دسته اند:
1- بعضی ها خودشون رو گول زدن، سعی دارن مردم دنیا رو هم گول بزنن. اینها سعی دارن خودشون رو که کاملاً جزو rare event ها هستن، به عنوان ایرانی typical قالب کنن. من نمی تونم به خودم دروغ بگم، به بقیه هم همین طور.
2- بعضی دیگه مبارزه می کنن که مردم رو تغییر بدن (که تعدادشون از قبلی ها هم کمتره) ولی با تخمین من کم کم تغییرات اجتماعی مورد نظر، به شرط به کارگیری همه امکانات (و این چیز کمی نیست) پنجاه شصت سال وقت لازم داره. من آدمی نیستم که خودم را برای این هدف فدا کنم چون یک ترسو هستم.
3- بعضی ها مثل من می رن و پشت سرشون رو هم نگاه نمی کنن. آدمهای خودخواه و ترسو.
شما چطور؟
پ.ن. خوشبخت ترین آدمها اونهایی هستند که گاو به دنیا اومدن، گاو هم از دنیا می رن!

سلام سولو(:

فکر کنم بد نباشه يه Forum درست کني(:

در مورد سوالي که از من پرسيدي... خب خيلي ها چنين نکردند. مثل من. دليل اش خيلي چيزها مي‌تواند باشد يکي از بي‌توجهي اما خوب اين دليل درستي حرف‌ات نيست. من در آن نظرهاي قبلي آن پست قبلي‌ات راجع به طومار نظر خودم را راجع به طومار نوشته بود. قبلا هم راجع به ترسو بودن‌ام نوشته بودم((:. اما من به اينترنت اعتقاد دارم. کلا به رسانه‌هاي مکتوب اعتقاد دارم و به نظرم هر قدم کوچک در اين زمينه بازهم يک قدم است. اما به طومار اينترنتي عقيده‌اي ندارم.

به رامین: درستی‌ی کدام حرف؟ این‌که کارها سلسله مراتب دارند و بعضی به‌تر (و مفیدتر) از بعضی دیگرند؟ نه! من تنها پرسیده بودم ". فکر می‌کنی چند نفر از کسانی که فکر می‌کنند طومار نوشتن بی‌فایده است به جای‌اش کار دیگری -چون نامه‌نوشتن که به نظرت خوب است- انجام داده‌اند؟" که جواب‌ات -یعنی "کم و هیچ‌کار دیگری" دقیقا همان چیزی است که می‌خواستم. قصدم اثبات حرف اول‌ام نبود با این سوال. ولی تو حالا نگران نباش! باز هم برای‌ات طومار خواهم فرستاد! (;
در مورد forum! بله! فکر کنم چیز خوبی باشد. اما خب، کامنت‌دانی فعلا ظرفیت‌اش را دارد.

به علی: سوال بامزه‌ای بود. احتمالا زندگی‌ام فرآیندی ergodic نیست و در بازه‌های مختلف جورهای مختلف‌ای اندیشیده‌/عمل کرده‌ام. فقط یک سوال ... آیا حد وسطی وجود ندارد؟ مبارزه کرد ولی فنا نشد؟ فرار کرد ولی نبرید؟

به مطلب شما لینک داده شد.
با تشکر.