حقیقت خود را چون پیاز به ما مینمایاند: هر چه بیشتر بیاندیشی به لایهی عمیقتری میرسی ولی بعد از آخرین لایه به هیچچیزی نمیرسی (البته شاید بهات بگویند روشنفکر آبگوشتخور!).
[گزارهی بالا الزاما دارای حقیقتای نیست.]
حقیقت به پیاز می ماند.اشکت را در می اورد.و هر چه بیشتر به لایه های اخر بروی،بیشتر اشکت در خواهد آمد.حقیقت به پیاز می ماند.خوش خور است و بد عاقبت!رسیدن به ان شادت میکند اما زندگی کردن با آن غمگینت می کند.مگر این که یاد بگیری که چه طور با آن کنا بیایی.
Posted by: جير جير ک at July 8, 2006 06:14 PMhmmmm
Posted by: Arpeggio at July 8, 2006 10:22 PMthx ;)
Posted by: Arpeggio at July 8, 2006 10:36 PMهر چه بیشتر بیندیشی به واقعیت نزدیکتر میشوی (مثلا انیشتین از نیوتن به واقعیت نزدیکتر بود) اما هیچگاه به قطعیت نخواهیم رسید.
Posted by: yeki at July 9, 2006 12:07 AMسلام ..... .ای چه افتخار بزرگی .... سولوژن عزیز و گرامی برای من پیغام گذاشته ..... یقین دارم که فراموش نخواهی کرد ....
حالا سئوال .....
1-دلیل خاصی داشت که برای پست تازه ( مال دو پیش پیغام نذاشتی و برای نوشته قبلی پیغام گذاشتی ؟؟
2-شما میلی یا فی میلی ( خیلی وقت بودم میخواستم بپرسم حالا پررو شدم و پرسیدم )
خوب دیگه چی بگم یکشنبه ای .... آها شعار میدم :))
ایران چیکارش میکنه ؟ سوراخ سوراخش میکنه ... آب پرتقالش میکنه :))
کاری که ایران نتونست بکنه آلمانی ها کردن ....
انیشتین میگه حقیقت ( حقیقت علمی ) پیچده است ولی خبیث نیست !
بازم ممنون خیلی خوشحالم کردی !
به قول كوئيلو:همين كه توانستم تمامي پاسخها را بيابم تمامي پرسشها عوض شدند .
Posted by: yeki at July 9, 2006 06:28 AM:)
Posted by: yassi at July 9, 2006 04:45 PMخوب میدانی که من حسابی پیاز دوست دارم نه؟! مخصوصا با نیمرو به عنوان صبحانه!!! :))
Posted by: Lenium at July 10, 2006 09:22 AM