از پایههای انسانگرایی پرسیده بودم.
دو جور به ماجرا مینگرم: یکی از دید این موجودات شادِ خوشحال است و دیگری از دید این موجودات متفکر اندوهگین. حس میکنم (و نه چندان بیشتر) که انسانگرایی را نمیتوان بر پایهی دومی بنا کرد، شاید اولی: این سیستمهای دینامیکیی شادانِ رقصان.